Қазақстандық кинотеатрларда «Веритидің құпия күнделігі» — Колин Гувердің танымал романының экранизациясы көрсетілуде. Бас рөлдердің бірін сомдаған Энн Хэтэуэй үшін бұл биыл шыққан төртінші фильм және алғашқы касса жинағына қарағанда, тағы бір әлеуетті хит — дегенмен сыншылар фильмді жоғары бағаламады. Сюжеттік және жанрлық тұрғыдан кино жақында шыққан «Үй қызметшісін» еске салады, ол күтпеген жерден табысты болды, ал «Веритидің құпия күнделігінің» жасаушылары оның ізімен жүргісі келетіні анық. Осы екі картинаның қайсысы ұтып тұрғаны және олардың қандай көркемдік дәстүрді жалғастыратыны туралы — «Курсивтің» рецензиясында. Бұл туралы Qazaqyia.kz порталы Kursiv Media басылымына сілтеме жасап хабарлайды.
Жас әрі онша танымал емес жазушы Лоуэн (Дакота Джонсон) өте тартымды жұмыс ұсынысын алады: жақында автокөлік апатына түсіп, келесі бестселлерінен айырылғысы келмейтін баспаның алдындағы міндеттемесін орындай алмай қалған топ-жазушы Верити Кроуфордтың (Энн Хэтэуэй) жаңа романын аяқтау. Екеуі де триллер жанрында жазады, ал жалдаушы тарап — Веритидің сүйкімді күйеуі Джереми (Джош Хартнетт) — Лоуэнды Вермонттің шалғайындағы сәнді үйіне шақырады, сонда ол кітаптың жобалары мен шимайларын реттей алады. Бірақ қонақтың назарын ең алдымен кабинетте табылған флешкадағы жұмбақ қолжазба аударады — жазушының өз өмірбаяны, оның тұлғасының мүлдем басқа жағын ашады. Ең жаманы — онда нақты кісі өлтіру суреттелген сияқты.
1940 жылы шыққан Дафна Дюморье шығармасының «Ребекка» экранизациясы Альфред Хичкоктың алғашқы голливудтық жұмысы болып қана қоймай, сонымен қатар, айтулы пікір бойынша, бүтін бір бағыттың, тіпті жанрдың бастауын қалады — кейбір кинотанушылар оны кейін әйелдер готикасы немесе готикалық мелодрама деп атады. Онда кейінірек «Күдік» және «Күмән көлеңкесі» фильмдерін түсірген Хичкок қана емес, басқа да режиссерлер — мысалы, атақты қоюшы Джордж Кьюкор «Газовый свет» триллерін шығарды, оған біз қолданысқа енген «газлайтинг» терминімен қарыздармыз.
«Қорқыныш формулалары. Қорқыныш фильмінің тарихы мен теориясына кіріспе» кітабында мұндай фильмдерге мынадай сипаттама беріледі: «Бұл картиналардағы баяндау көбінесе «Сұлу мен құбыжық» және «Көк сақал» ертегі сюжеттерін біріктіретін модель бойынша құрылды. Тартымды, бірақ кедей және тәжірибесіз қыз тұрмысқа шығады (нұсқалар: күтуші, тәрбиеші немесе үй қызметшісі болып жұмысқа тұрады), алыс поместьеге келеді, онда бәрі бейтаныс және қорқынышты көрінеді, оқиға барысында белгілі бір құпияға тап болады, отбасылық шкафтардан бірінен соң бірі қаңқалар түсе бастайды — сөйтіп кейіпкер өзінің жаңа күйеуін немесе сүйіктісін кем дегенде маньяк-кісі өлтіруші деп күдіктей бастайды...» Хичкок та тіркеген маңызды мотив — айналадағы оқиғаларды әртүрлі түсіндіруге болатын тұрақты тұрақсыз әйелдік қабылдау.
Қазір экрандар готикаға мүлдем мұқтаж емес (жақында ғана, айталық, «Франкенштейн» мен «Носфератудың» жаңа нұсқалары шықты, Марго Робби қатысқан «Найзағайлы бел» де көрермендерді осы бай әдеби дәстүрге қайтарды), бірақ голливудтық режиссерлер жаңартқан дәл осы нұсқа биылғы жылдың басында кассада табысты «Үй қызметшісі» шыққанда қайтадан өзін сезіндірді. Сидни Суини мен Аманда Сайфред ойнаған бұл фильм негізгі троптарды адал әрі ұқыпты қайталады — кедей қыз, құпия сақтайтын жұмбақ особняк және Көк сақалды анық еске салатын күйеу. Пол Фиг мүлдем Альфред Хичкок емес екені анық, ал фильм ең жақсы жағдайда Hallmark телеарнасының телеөнімі деңгейіндегі қоюшылықты және болып жатқан абсурдтан ләззат алатын Сайфредтің әсерлі бейнесін ұсына алатын еді, ол өзіндік мемге айналды. Бірақ «Веритидің құпия күнделігімен» салыстырғанда «Үй қызметшісі» — әлемдік киноның шарықтау шегі дерлік.
Веритидің шынымен қанды мұздататын кітаптардың авторы екеніне сенуге тура келеді, өйткені фильмнің өзіне энергия, құмарлық, интрига қатты жетіспейді. Оның кейіпкері мәңгі зеріккен жүзбен жүретін Дакота Джонсон болғаны кездейсоқ емес, бұл туралы оған бірде Джереми айтып қояды (актрисаның феноменалды нашар ойыны қайғылы «Мадам Паутина» жағдайындағыдай тағы да антипремияға тартылады). Бір жұлдыз қолжазбаны оқып қана отырса, екіншісі уақытының көп бөлігінде креслода қозғалмай отырса, болып жатқанға ену қиын — саспенс мұнда апатты түрде аз.
«Үй қызметшісіне» баяндауды серпілту үшін картинаның ортасында ішінара болжамдалған сюжеттік бұрылысты көрсетуге ақылы жетті. «Веритидің құпия күнделігінде» екі сағатқа жуық азапты, жартылай ұйқылы күтуге тура келеді, ал шешілуі көңіл қатырарлық, іс жүзінде ештеңе білдірмейді — мұны тек әдептілік үшін ашық финал деп атауға болады, оның орнына бірден бірнеше қанағаттанарлық нұсқа ойлап табуға болар еді. Жанрға тән қандай да бір екіұштылық туралы әңгіме де жоқ. Оқиға барысында шашыраңқы меңзеулер, әдетте, ешқайда апармайды (мысалы, фильмде Лоуэнге Веритидің жағдайы туралы бірдеңе айту үшін ғана қажет қараңғылау күтуші бар). Сценарийдің ұқыпсыздығына қатысты наразылықтарды, оның авторы Ник Антоска — тәжірибелі сценарист және тар шеңберде культтік «Нөлдік арна» және «Жаңа шие дәмі» сериалдарының жасаушысы — бәрібір Колин Гувердің түпнұсқасына қою керек сияқты, оның прозасы, шамасы, Джонсонның актерлік талантымен үндес.
Гострайтердің жұмысы қиын әрі қауіпті екені туралы бізді Роман Полански өзінің «Елес» фильмінде ескерткен, ал әдеби түрдегі абайсыз мойындаулар қиындыққа әкелетіні туралы — Канн триумфаторы «Құлау анатомиясы». Әрине, «Веритидің құпия күнделігі» мүлдем басқа деңгейдегі кино екені түсінікті, және мүмкін оны аннотацияда жарияланған триллер ретінде емес, комедия ретінде көру бір-екі сағатты әшекейлей алады, бірақ сексен жылдан астам уақыт ішінде атышулы әйелдер готикасы өзінің талғампаздығын жоғалтып, трэш сөресіне қоныс тепкені өкінішті. Ал жалғыз құпия —