Қазақстанда тұрмыстық зорлық-зомбылық, әсіресе әйелдерге қатысты зорлық-зомбылық мәселесі бірнеше жыл бұрынғыдай өзектілігін жоғалтқан жоқ. Кинематограф бұл ауыр тақырыпқа жауап беруге тырысуда. Осы аптада прокатқа шыққан «Үнсіз» фильмінің режиссері әрі сценарий авторы Медет Калибеков пен оның тең авторы Аубакир Емілбай тұрмыстық зорлық-зомбылық мәселесін көтеруге тырысты. Бұл туралы Qazaqyia.kz порталы Kursiv Media басылымына сілтеме жасап хабарлайды.
Фильмнің сюжеті бойынша, Назым есімді кейіпкер (Дана Амірқұл) күйеуі Ермектің (Расим Жубаев) қатыгездігінен зардап шегеді. Ол полицияға арызданғанымен, Ермек бірнеше сағаттан кейін босатылып, тапаншамен қорқытып, арызды қайтарып алуды талап етеді. Назым қарт әйелдің ұсынысымен пәтер жалдап, жеке тұруға көшеді, бірақ өзін қауіпсіз сезінбейді. Тергеуші Досжан (Мейірхан Шерниязов) істі қозғай алмайды. Назым көрші үйдегі жұпты – Аяжан (Гулия Узакбаева) мен Қуанышты (Бекзат Жүнісов) дүрбімен бақылай бастайды.
Сыншылар фильмнің басты кемшілігі – сценарийдің шашыраңқылығы мен кейіпкерлердің жеткіліксіз ашылуы деп санайды. Фильм небәрі 75 минутқа созылады, бірақ осы уақыт ішінде үш сюжеттік желі дамытылады: Назымның күйеуінен жасырынуы, оның көршілермен қарым-қатынасы және Досжанның тергеуі. Бұл – тым көп, сондықтан да оқиға желісі үстіртін көрінеді.
Сыншылар сондай-ақ кейіпкерлердің мотивациясының түсініксіздігін атап өтеді. Назымның неліктен Ермекке тұрмысқа шыққаны, Ермектің тапаншаны қайдан алғаны белгісіз. Тергеуші Досжан туралы да ештеңе белгілі емес, тек оған бөлімдегі барлық істерді жүктейтіні ғана айтылады. Фильмдегі детективтік желі де көп сұрақ тудырады: айналадағылар атыс дыбысын естімейді, ал Досжан гильзаны бірден тауып алады.
Дегенмен, фильмнің артықшылықтары да бар. Бірінші жартысында Назымның эмоционалдық күйі мен қудалау сезімі шебер көрсетілген. Сондай-ақ, фильмде белгілі режиссер және продюсер Шарипа Оразбаева эпизодтық рөлде ойнайды – ол «Түнгі Алматы» телеарнасының тілшісін сомдайды. Бірақ авторлар оның тәжірибесін сценарий мен продюсерлікте пайдаланбаған.
Сыншылар фильмнің кейбір техникалық қателіктерін де атап өтеді: дүрбінің жұмыс принципі дұрыс көрсетілмеген, ал 2020-жылдардың ортасындағы әннің ескі магнитофондағы кассетада ойнауы – анахронизм. Дегенмен, фильмнің басты құндылығы – қоғамдағы өзекті мәселені көтеруі. Қазақстанда бұл тақырып көбінесе фестивальдік кино аясында ғана көрініс табады. Әзірге ешкімге де тұрмыстық зорлық-зомбылық туралы сапалы коммерциялық фильм түсіру мүмкін болмай отыр.