Мариостың телефоны дыбыс шығарып, жанады. Ол маған WhatsApp арқылы хабарлама жіберді. Ол бірден жауап бергісі келеді, бірақ телефонға тәуелділік бойынша терапия сессиясының ортасында. Ол өзін ұстайды. Сессия аяқталғаннан кейін бір сағаттан соң біз бейнеқоңырау арқылы сөйлесеміз. «Кешіріңіз, мен сіздің сессияңызды бұзғым келмеді», - деймін. «Уайымдамаңыз, - деп күрсінеді Мариос. - Бұл менің көп жылдар бойы сезінгенім: телефонда болудың бақылаусыз қажеттілігі. Бұл өзіңмен бірге есірткі сатушыны алып жүру сияқты. Менің есірткім әрқашан қалтамда, жыпылықтап, дыбыстап, доза қабылдау керектігін еске салады.» Бұл туралы Qazaqyia.kz порталы BBC News басылымына сілтеме жасап хабарлайды.
Бұл туралы Qazaqyia.kz порталы BBC News басылымына сілтеме жасап хабарлайды.
Жеке жаттықтырушы Мариос нашар күндері 14 сағаттан астам уақытын экранға қарап өткізеді (Instagram ол үшін ең қауіпті). Қазір ол 12 сессиялық жеке терапия курсынан өтіп, бұл әдетті жеңуге тырысады. Оның айтуынша, бұл мінез-құлық жалғыздықтан туындайды.
Менің экран уақытым кеше телефонды 116 рет тексергенімді көрсетті. Мен де үш сағаттан астам уақытты экранға қарап өткіздім.
Телефонға тәуелділік әлі ресми диагноз емес, бірақ Deloitte компаниясының 1000 ересек адам арасында жүргізген сауалнамасында респонденттердің 70% телефонда тым көп уақыт өткізетінін айтқан. Ғалымдар смартфондар ми химиясын өзгертетінін ескерткенде, тәуелділік мамандары құрылғыларға толық тәуелді клиенттердің көбейгенін хабарлайды.
Өткен жылы UK Addiction Treatment Centres (UKAT) емдеген нашақорлардың үштен бірінде қосымша телефонға тәуелділік болған. Бұл 2019 жылғы оннан бірден өскен. Кейбір клиенттер тіпті негізгі тәуелділіктен емделуден бас тартады, себебі олар клиникаға кірген кезде құрылғысын тапсырудан бас тартады.
Бірақ қашан адам шамадан тыс хат жазудан кәсіби көмекке мұқтаж болады?
Мен Rainford Hall-ға көтерілгенде, мені Якоб дәуірінен қалған үлкен витраждар қарсы алады. Бұл цифрлық тәуелділікті емдеуге арналмаған орын. Steps Together оңалту орталығы Сент-Хеленсте, Мерсисайд, басқа тәуелділіктері (есірткі, алкоголь, құмар ойындар) бар адамдарды да қабылдайды, бірақ терапевтер құрылғыларынан ажырай алмайтын адамдардың саны артып келеді.
«Бұл кез келген адамға әсер етуі мүмкін», - деп түсіндіреді бас терапевт Келли Уотсон. «Біздің бәрімізде телефон бар, ми тізбегі ұқсас, сондықтан көпшілігіміз тәуелді бола аламыз». Мидың бір бөлігі марапаттау жүйесінде жұмыс істейді: хабарлама, лайк немесе жаңа ақпарат алғанда дофамин бөлінеді. Кейбіреулер үшін бұл қажеттілік тым көп болады, сағаттар онлайн әлемде жоғалады.
Лестердегі Steps Together орталығында емделіп жатқан 48 жастағы Джеймс мұны біледі. Ол бастапқыда алкогольге тәуелділіктен көмек сұраған, бірақ цифрлық тәуелділік те бақылаудан шыққаны белгілі болды. Жұмысынан айырылғаннан кейін ол күні бойы әлеуметтік желілерді айналдырып, жаңалықтар сайттарын тексеретін болды. Егер бірдеңе жазса, түн ортасында лайктар мен пікірлерді тексеру үшін оянатын. Ол цифрлық әлем оны кепілге алғандай сезінетінін айтады. «Мен одан қорқатынмын, - деп еске алады Джеймс. - Жанымның бір бөлігі сорылып алынғандай болды, бірақ мен тоқтай алмадым.»
Сауалнамаға қатысқандардың жетіден бірі телефонда аз уақыт өткізгісі келетінін айтқан.