Жетпіс жылдан астам уақыт бойы Альберта тұрғындары Антарктида мен жоғарғы Арктикамен ортақ нәрсеге ие болды: бұл аймақтардың барлығы ресми түрде егеуқұйрықтардан таза деп саналады. Бұл туралы Qazaqyia.kz порталы The Guardian басылымына сілтеме жасап хабарлайды.

Алайда бейсенбіде Канада провинциясының кеміргіштердің таралуына қарсы «қорғаныс қабырғасы» деген беделіне нұқсан келді: Боуден қаласы өлі егеуқұйрық табылғанын жариялап, провинцияның «егеуқұйрық патрулін» тексеруге шақырды.

«Егер сіз егеуқұйрықтың қиын немесе егеуқұйрықтың кез келген белгісін байқасаңыз, Rat Patrol Alberta ұйымына хабарласыңыз, олар тексеру жүргізеді», — делінген қаланың мәлімдемесінде. «Қырағы болып, кез келген көрген жағдайды хабарлаңыз».

Боудендегі шенеуніктер егеуқұйрық қаланың қай жерінен табылғанын айтқан жоқ.

Жаһандық жылыну кеміргіштер санын арттырды

Жаһандық температураның өсуіне байланысты ірі қалаларда егеуқұйрықтар саны күрт өсті. Қоғамдық байқаулар мен таралу туралы есептерді талдаған зерттеушілердің мәліметінше, соңғы онжылдықта Вашингтонда егеуқұйрықтар саны 390%-ға, Сан-Францискода 300%-ға, Нью-Йоркте 162%-ға өсті. Канаданың ең үлкен қаласы Торонто «егеуқұйрық дауылына» тап болды: соңғы 10 жылда олардың саны 186%-ға артты.

Әлемнің көптеген аймақтарынан айырмашылығы, Альберта егеуқұйрықтардың кіруіне белсенді түрде қарсы күреседі.

«Альберталықтар 1950 жылы Егеуқұйрықтарды бақылау бағдарламасы құрылғаннан бері егеуқұйрық қаупінсіз өмір сүріп келеді», — делінген провинцияның егеуқұйрықтар туралы нұсқаулығында.

Онда провинцияның бірегей географиясы — Альбертаны қоршаған тау жоталары мен бореалды ормандар — және Норвегия егеуқұйрығы («адамзатқа белгілі ең жойқын жаратылыстардың бірі», дейді провинция) кең табиғи аймақтарда өмір сүре алмайтыны және егістік алқаптарда қыстай алмайтыны атап өтілген. Егеуқұйрықтарға өмір сүру үшін қажет адамдар мен олардың құрылыстарының жоқтығы провинцияға індеттен қорғануға мүмкіндік берді.

«Егеуқұйрықты бақылау аймағы»

1950 жылдары егеуқұйрықтар шығыстан көршілес Саскачеван арқылы кіруі мүмкін деп күдіктенген Альберта шенеуніктері «егеуқұйрықты бақылау аймағын» — солтүстіктегі Колд-Лейктен оңтүстіктегі Монтана шекарасына дейін созылатын 373 мильге 18 миль (600 км-ге 30 км) жер белдеуін — бақылау үшін құрды.

Сонымен қатар, 1952 жылдың маусымынан 1953 жылдың шілдесіне дейін 73% арсен триоксиді ұнтағының 140 000 фунты 2 700 фермадағы 8 000 ғимаратты өңдеуге жұмсалып, егеуқұйрықтардың таралуы тежелді.

Провинция сондай-ақ 1950 жылы Альбертаның Ауылшаруашылық зиянкестері туралы заңына түзету енгізіп, «әрбір адам мен муниципалитетті» тапқан егеуқұйрықтарын жоюға міндеттеді; ұлттық соғыс күш-жігерін еске салатын плакаттар жасады; тұрғындарды ағарту үшін «Call of the Land» радиобағдарламасын ұйымдастырды.

Бүгінде егеуқұйрықтар туралы хабарлау үшін арнайы телефон желілері мен электрондық пошта мекенжайы жұмыс істейді.

Көп жағдайда егеуқұйрық емес

Алайда егеуқұйрық патрулі жыл сайын жүздеген қоңырау қабылдағанымен, олардың басым көпшілігі егеуқұйрық емес, ондатрлар, тоқалтістер мен дала тышқандары екенін айтады.

Дегенмен ол ерекшеліктер бар екенін мойындайды. «Альбертаның егеуқұйрықсыз мәртебесі егеуқұйрықтардың тұрақты популяциясы жоқ және олардың орнығуына жол берілмейтінін білдіреді. Бұл бізде егеуқұйрықтар мүлде болмайды дегенді білдірмейді».